Kit - ogólna nazwa różnorodnych, bardzo gęstych mas plastycznych, twardniejących po pewnym czasie od użycia, stosowanych objętościowo w następujących celach:

• wypełnianie przestrzeni o jednocześnie dość dużej szerokości, jak i głębokości, takich jak: duże szpary, szczeliny i otwory
• uszczelnianie nieruchomych połączeń o dużym luzie lub niedokładnie przylegających
• łączenie elementów za pomocą dużych spoin

Kity mogą z czasem twardnieć zupełnie lub pozostawać cały czas w stanie niewielkiej plastyczności. Zazwyczaj dodatkową zaletą kitów jest również ich znaczna odporność na działanie środowiska, w którym zostały użyte, co wynika po części ze składników użytych do konkretnych kitów, a po części z charakterystycznego dla kitów grubego ich nakładania.

Kity są materiałami wykonywanymi z tanich składników, a ich aplikacje nie są zbyt wysokiej jakości. Zwykle połączenia lub wypełnienia kitowe tracą po stwardnieniu część swojej objętości zapadając się lekko, stąd kity nie nadają się do niwelowania nierówności w charakterze wypełnień szpachlowych.

Kity są stosowane wszędzie tam, gdzie wymóg stosowania ich w dużych ilościach dyktuje poszukiwanie materiałów tanich.

Typowym przykładem tradycyjnego kitu służącego do jednoczesnego łączenia i uszczelniania szyb z ramami okiennymi jest mieszanina pokostu i kredy, czyli tzw. kit okienny. W przypadku ram metalowych kit okienny wzbogacany jest o dodatek minii ołowianej. Natomiast do łączenia szyb akwariowych stosowany był do niedawna kit robiony poprzez zmieszananie na gorąco gliceryny z samą minią ołowianą. Z kolei kity bitumiczne są stosowane do wypełniania szczelin dylatacyjnych w długich budynkach oraz do wypełniania szczelin w drogach o nawierzchni utwardzonej.